نگيرند ) يعنى براى مؤمنان شايسته نيست كه كفار را اولياء خويشتن قرار دهند و از ايشان يارى بخواهند و بدانان پناه برند و با آنان اظهار محبت كنند چنان كه اين معنى در جاهاى مختلف قرآن آمده مثل آيات زير : 1 - « لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ . . . » « 1 » يعنى هرگز نخواهى ديد مردمى كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند با كسانى كه با خدا و پيامبرش مبارزه و منازعه دارند دوستى پيش گيرند . 2 - يهوديان و نصارى را اولياء خود مگيريد « 2 » . 3 - دشمنان من و خودتان را اولياء خود قرار ندهيد . مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ : بجاى مؤمنان . يعنى : واجب است موالاة با مؤمنان باشد و اين آيه نهى از موالاة با كفار و همكارى با آنهاست عليه مؤمنان . ابن عباس گفته كه معنى اينست كه : از ملاطفت با كفار نهى نشده . اولياء جمع ولى است و ولى كسى است كه امور و كارهاى كسى را كه رضايت دهد بدست ميگيرد و سرپرستى مىكند به اينكه او را كمك و نصرت مينمايد و اين بر دو وجه است : 1 - كمك كننده و يارى دهنده ( معين ) ( اسم فاعل ) . 2 - كمك گيرنده و يارى شونده ( معان اسم مفعول ) . و كلمه ( ولى ) در آيه شريفه ( اللَّه ولى الذين آمنوا . . . ) « 3 » به معناى اسم فاعل ( معين ) است و وقتى گفته مىشود مؤمن ولى خداست يعنى مورد نصرت او و كمك گيرنده از او است ( معان ) . وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ : هر كه چنين كند يعنى كافران را بجاى مؤمنين اولياء خود گيرد . فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ : يعنى از اولياء خدا نيست و خداوند از او برى و بيزار

--> ( 1 ) سوره مجادله آيه 22 . ( 2 ) سوره مائده آيه 51 . ( 3 ) سوره بقره آيه 257 .